Historia znikania. Marek Sośnicki i Tamerlane

Chyba mało kto pamięta już o takiej postaci jak Marek Sośnicki. Nic dziwnego, mamy tu bowiem do czynienia z dość klasyczną szołbiznesową historią znikania.

Zespół Tamerlane „miał papiery” na to, aby osiągnąć względny sukces komercyjny. Ich debiutancki album „14th Century Soul” z 1991 roku stanowił dość niecodzienny w naszych warunkach przykład smooth popowego grania o silnych jazzowych i soulowych inklinacjach. Dorzućmy do tego dość wyrazisty image Sośnickiego (prowokujący choćby do porównań z Jimmy’m Sommerville’em z Bronski Beat) oraz fakt, że za reżyserię wideoklipów promujących album wzięli się m.in. Maciej Dejczer czy Wojciech Smarzowski, i już można zadawać fundamentalne pytanie: CO POSZŁO NIE TAK?

Niewykluczone, że Tamerlane nie byli w stanie przeciwstawić się wzbierającej fali okołogrunge’owego grania i „sofistykowanego” pop rocka, które zdominowały na jakiś czas rynek. Ponadto: „14th Century Soul” to album dość nierówny, da się również wyczuć opór materii związany z technologicznymi niedostatkami przełomu lat 80. i 90. – wbrew temu, co twierdzą niektórzy dziennikarze, debiut Tamerlane wcale nie należy do najlepiej wyprodukowanych płyt na świecie.

W każdym razie: po całkiem przyzwoitym starcie* Sośnickiego zaczęło rzucać to tu, to tam. Wystąpił w 1993 roku przed Michaelem Jacksonem (jedna z notek określa to wydarzenie mianem „występu u boku Michaela Jacksona”, ale to tylko retoryczno-marketingowy trik), dał koncert dla rodziny Romanowowów, która uhonorowała go również tytułem szlacheckim (!), dubbingował młodego Herkulesa w scenach śpiewanych w Disneyowskiej animacji z 1997 roku. Rok później ukazała się płyta Hi Street – niemal zupełnie zapomnianego już składu, który miał stanowić zapewne konkurencję dla Just 5, a którego Sośnicki (podobnie jak zmarły tragicznie kilka lat później Waldemar Goszcz) był członkiem.

W latach 2003-2004 można go było zobaczyć w niektórych odcinkach reality show „Jestem jaki jestem”, pełnił bowiem rolę trenera wokalnego i jurora w wewnętrznym talent show zorganizowanym przez Wiśniewskiego. Jeden z uczestników konkursu wykonuje zresztą utwór Sośnickiego „Tylko ty” (https://www.youtube.com/watch?v=ViueEuXnS_c).

I tutaj uwaga: jest to PRAWDOPODOBNIE utwór Sośnickiego, w sieci brakuje bowiem rzetelnych i usystematyzowanych informacji na temat Tamerlane oraz frontmana zespołu. Na fanpage’u artysty dominują wspomnieniowe wrzutki, wiadomo jednak, że w styczniu tego roku, po kilku latach nieobecności, pojawił się na scenie podczas gali „J. Strauss i przyjaciele”.

__

* Opole 90′ przyniosło Tamerlane – a może: „Tamerlane’owi”, bo jest to zarazem pseudonim artystyczny wokalisty – nagrodę za debiut, rok 1991 to nagroda dziennikarzy na festiwalu w Sopocie oraz laur w szwedzkim Karlshamn, natomiast rok 1992 – nominacja do Bursztynowego Słowika w pięciu kategoriach)

Tekst jest częścią projektu „Po(p)land. Baza polskiej muzyki popularnej” realizowanego dzięki stypendium twórczemu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *